Ferdowsi

Abolqasem Mansour bin Hassan al-Tusi[lower-alpha 1][lower-alpha 2] (940–1025), leubeh jituri ngon nan pena jih Ferdowsi atawa Firdausi,[lower-alpha 3] nakeuh sidroe penyair Parsi ngon ureueng karang Syahnameh ("Buku Raja-raja"), nyang nakeuh salah saboh puisi epik paleng panyang di donya nyang jipeugot le sidroe penyair, ngon epik paleng hebat di nanggroe-nanggroe nyang meubahsa Parsi.[3][4] Ferdowsi geupeumulia seubagoe salah sidroe tokoh nyang paleng meupengarôh lam sastra Parsi ngon salah sidroe nyang paleng hebat lam seujarah sastra.[5][6]
Ureuëng risèt meupeundapat bahwa Ferdowsi geupeuphôn karang Shahnameh meudasai bak Abu-Mansuri Shahnameh bak umu 30 thôn. Saboh-saboh jih puisi nyang ka jeulaih keuhai gobnyan nakeuh Shahnameh nyan keudroë. Shahnameh nakeuh puisi Ferdowsi nyang paléng meugah ngon saboh nibak tulésan-tulésan paléng hebat lam sastra Parsi kuno. Ferdowsi geupeuseuleusoë Shahnameh bak thôn 944, lhèë thôn sigohlom Mahmud geumat takhta. Bak thôn 1010, Ferdowsi geupeuseuleusoe edisi keudua. Na cit puisi-puisi la'én nyang geupeugah karya Ferdowsi, nyang leubeh le hana dasajih. Nyang paléng meugah nakeuh Masnavi Yusuf ngon Zulaikha. Saboh lé puisi nyang geuturi karya Ferdowsi nakeuh saboh sindiran keu geucaci Sultan Mahmud dari Ghazni.
Ferdowsi lahé nibak keuluarga bangsawan ubeut nyang na tanoh. Gobnyan geupeuhabéh masa awai udép gobnyan bak jameun Samanid, bak watèe nyang saban deungon na geurakan keu meurdéhka ngon identitas lamkawan ureuëng Iran. Raja-raja Samanid, ngon dukôngan bahsa Parsi, ka geupeusiap saboh masa nyang ceudah keu peukembangan bahsa ngon pikeran Parsi, dan Ferdowsi deungon jeulah that meuhutang budi keu ureuëng-ureuëng seugolom jih ngon banmandum ureuëng nyang ka trok bak puncak bahsa Parsi bak abad keu sikureuëng ngon keu siplôh, dan jih nyan mampu geunguy modal nyan keu geupeugah haba jih deungon that ceudah. Meunyo takalon secara mandalam keu èleumèe ngon peulajaran Ferdowsi, jeuet takheun bahwa gobnyan geuteupeue basa Arab, tapi hana that meuhasé lam sastra Arab. Lam "Baysunghur Shahnameh", nan Ferdowsi geupeusapat ngon gelar "Hakim", nyang meunurot ladôm ureueng meumakna keu hikmah Khosravani.
Lam Shahnameh, Ferdowsi geupeuhubông budaya Iran seugolom Islam ngön budaya Iran lheueh Islam. Jeuet geupeusimpôi dari Shahnameh bahwa Ferdowsi na geupeungarôh lé agama-agama Iran jameun lagèe Zoroaster, Zurvan, ngön Mithra, bah pih na cit ureueng risèt nyang anggap bahwa sumber peungarôh nyan nakeuh tema-tema lam karya Ferdowsi, nyang that geuseutia lé gobnyan. Seulaén nyan, saweueb asai jih dari ureueng tani, jih ka biasa ngon budaya ngon ritual kuna Iran, dan lheueh nyan jipeuluwah lom peungeutahuan jih, sampoe peungeutahuan nyan jipeudong cara pandang puisi jih. Peue nyang jipeugot le Ferdowsi nyan kon mantong bhah puisi, tapi cit bhah akai; jih hana jituléh fiksi. Ferdowsi jipeugah hikmah nyan seubagoe sumber ngon modal dari mandum keubajikan. Gobnyan meupeucaya bahwa sidroe ureueng nyang na hikmah geuturi nyang jroh ngon nyang jeuhet, ngon cara nyan, gobnyan meuteumeung keubahagiaan di donya nyoe ngon keuseulamatan di akhirat. Ferdowsi geupareksa deungon teliti motif-motif gobnyan, nyang leubeh le teuka dari Shahnameh Abu-Mansuri. Gobnyan meuhase geupeusapat saboh cuplikan dari khazanah peungeutahuan nyang luwah nyang na bak gobnyan keu geutinggai warisan nyang geupeuteun lagee lé bansa Parsi, Turki, ngon India.
Nè
[peusaneut | peusaneut asai]- ↑ There is no certainty about Ferdowsi's actual personal name, but the name of "Mansur ibn Hasan", which appears in the oldest manuscript of the Shahnameh, i.e. the Shahnameh of Florence, as well as the Arabic translation of the Shahnameh by Bundari, is more likely to be his personal name.
- ↑ Persian: ابوالقاسم منصور بن حسن توسی, romanized: Abu'l-Qâsem Mansor bin Hasan Ferdowsi Tusi
- ↑ (also Firdawsi,[1] Persian: فردوسی) [2]
<ref> untuk kelompok bernama "lower-alpha", tapi tidak ditemukan tanda <references group="lower-alpha"/> yang berkaitan
- ↑ Salah kutip: Tanda
<ref>tidak sah; tidak ditemukan teks untuk ref bernama "EI" - ↑ Khaleghi-Motlagh 1999, hlm. 514–523.
- ↑ "Search Results – Brill Reference". referenceworks.brillonline.com. Diakses tanggal 2019-01-05.
Abū l-Qāsim Firdawsī (320–416/931–1025) was a Persian poet, one of the greatest writers of epic and author of the Shāhnāma ("Book of kings").
- ↑ Kia 2016, hlm. 160.
- ↑ Dahlén 2016, hlm. 249.
- ↑ Dabashi 2012, hlm. 39.